Geen verwantschap met kervel. Historische groente sinds de 18e eeuw. Vormt korte, dikke, grijs-zwarte wortels met geelwit vlees met een fijne, zoete, naar kastanje neigende smaak. De wortels kan je stoven, koken, pureren, in een soufflé of in een soep verwerken. Kan na de oogst een paar maanden worden bewaard en het suikergehalte en de smaak nemen dan nog toe. De knolkervel is een knolgewas die de naam te danken heeft aan het loof, dat er uit ziet als kervel. De smaak van de knolkervel lijkt overigens helemaal niet op kervel. Eet het blad niet, het is iets giftig! De knolkervel behoort tot de schermbloemenfamilie. Het is een tweejarige plant die tussen de 60 en 180 centimeter hoog kan worden. De knolkervel die eetbaar is, zit in de knol in de wortel van de plant. De smaak typeert zich als zachtzoet, kastanjeachtig. In de middeleeuwen werd het gewas geteeld door monniken en het werd in 1846 in Frankrijk geïntroduceerd. In de 18e en 19e eeuw was het een veel gegeten groente, maar tegenwoordig kennen nog maar weinig mensen deze groentesoort. Daarom behoort de knolkervel tot de “vergeten groenten”. Deze beginnen de laatste tijd echter steeds meer aandacht terug te krijgen. Er worden zelfs kookcursussen met “vergeten groenten” aangeboden. Knolkervel is niet eenvoudig in de winkel te verkrijgen. De grootste kans maak je op een biologische markt of in de boerderijwinkel of natuurvoedingwinkel. In Frankrijk wordt de groente ook volop verkocht. De groente wordt in Frankrijk gezien als gastronomische groente, iets voor fijnproevers. Het is een echte wintergroente. nolkervel is gevoelig voor uitdrogen, je kunt hem een paar dagen bewaren op een donkere plaats. Gekookte en gepureerde knolkervel kun je eventueel invriezen.

rating:
teeltkalender:	bekijk de teeltkalender van dit product
categorie:	Groenten Knolkervel
vorm:	zaden